Ik kreeg, naar aanleiding van de vorige 2 berichten, een aantal vragen.
Kan ik ook tijdens een wandeling lummelen?
De hoogste tijd voor een vervolg, zodat jullie weten dat het voor iedereen te doen is.
Want we zijn het verleerd om niks te doen. Ik weet nog dat ik als kind even niet wist wat ik wilde gaan doen en dat m’n moeder zei: ‘Dan verveel je je maar even’.
Dat gevoel kennen we bijna niet meer. Toch?
Hier is niet zoveel mis mee hoor. Maar lummelen is toch echt iets anders.
Lummelen is even nergens naartoe hoeven, ook even geen informatie opnemen, geen doel hebben.
Gewoon zitten met een kop thee, naar buiten kijken, luisteren naar de vogels.
Of de gedachten in je hoofd langs laten komen.
Veel mensen vertellen me dat ze daar onrustig van worden.
En geloof me, dat herken ik als geen ander. Want ook ik ben geneigd om door te gaan en ook ik pak snel ‘even’ m’n telefoon om vervolgens te merken dat er ‘zomaar’ een half uur voorbij is.
Dat gevoel van onrust tijdens dat kwartiertje lummelen betekent echter niet dat het niet werkt.
Het geeft juist aan hoe belangrijk het is en hoe erg we het verleerd zijn.
Hoe pak ik het aan?
Ik zet een kopje thee en een wekkertje op m’n telefoon.
Mijn telefoon gaat in vliegtuigstand, zodat niemand me stoort.
Vaak merk ik dat ik de eerste vijf minuten nog een bepaalde onrust voel en me afvraag hoe lang ik nog moet zitten. Ook merk ik dat ik dan nog aan het bedenken ben wat ik nog wil gaan doen.
Maar wat als je het omdraait en tegen jezelf zegt:
‘Hoe lang hoef ik nog even helemaal niks te doen?’
Na de eerste vijf minuten ontstaat er bij mij geleidelijk aan steeds meer rust totdat m’n wekkertje gaat.
Wanneer een kwartiertje voor jou nog te lang is, begin dan gewoon met vijf minuten.
Of zelfs met twee minuten als dat voor jou op dit moment beter voelt.
Ook daarmee creëer je een moment voor jezelf waarop je even niets hoeft. En van daaruit zul je merken dat het steeds fijner wordt om jezelf dat momentje te gunnen.
Maar hoe zit dat dan met die wandeling?
Wat mij betreft kan wandelen een prachtige vorm van lummelen zijn.
Mits je wandeling geen doel heeft en je niet ondertussen een podcast luistert, berichten leest of een telefoongesprek voert. Dus ook dan die telefoon op vliegtuigstand hoor 😉
Geef jezelf iedere dag de ruimte om niets te hoeven.
Ga van je sympatische zenuwstelsel (stress) naar de parasympaticus (ontspannen).
Geef die HPA-as (stress-as) maar eens rust hoor, zodat je lichaam en je hormonen mogen herstellen.
Trouwens nog één laatste tip:
Zet de melding van je wekker niet te hard en voorkom dat je niet al te erg schrikt als hij gaat 😉